Umutsuz Umut

Ümitsiz bir hayali unutmak isterken, Birden umutlandırdın beni. Dalgaların azgınlığından yorulmuş, Kendini rüzgarın akışına bırakmış bir kürekçinin Bir kara parçasını görünce umutlanması gibi. Kendimi kürekçinin yerine koyuyorum da Her ne kadar acemisi olsam da bu suların, Her ne kadar tersi için and içmişçesine esiyorsa da rüzgar, İçimden bir ses bu sefer diyor, ulaşacaksın karaya. Ve ben de inanmak istiyorum bu sese, Yanılgının bedelini hissetsem de. Bozkırların kuru havasında büyümüş, denizden habersiz, Fırtınaların acımasızlığını bilmeyen biri için Çok zor, biliyorum, ne olacağını kestirmek. Ama ben ilk defa bu kadar istiyorum karaya ulaşmayı. Ve sonrasını merak etmeden, zorluyorum kürekleri Patlamış, kanlar içindeki ellerimin acısını Yüreğimin ateşiyle dindirerek