El vaso roto

S Sully Prudhomme Sully Prudhomme
0 Altın Yaprak
Al vaso en que agoniza esta verbena, Un golpe de abanico estremeció; Debió el golpe sútil rozarlo apena Pues que ruido ninguno se escuchó. Mas la leve, invisible rasgadura, De una marcha contínua, siempre igual, Con su fina, constante mordedura Lentamente rodeando fué el cristal. El agua destiló, gota por gota, El jugo de la flor se extingue ya, Pero la oculta herida nadie nota: El vaso no toqueis -¡que roto está! Así la mano que nos es querida, Nos hiere, sin saberlo, el corazón, Se agranda en él la misteriosa vida y sucumbe la flor de su pasión. Intacto queda ante la faz del mundo, Sintiendo allí en el fondo -que no veis- Dilatarse y gemir su mal profundo. El vaso roto está... ¡no lo toqueis!

Bu metin şairin özgün dilinde (Fransızca) değil, bir çeviridir.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.