Aramak için en az iki harf yaz.
Avarca yazan en tanınmış yazardır. Bazı şiirleri, Rusçaya çevrilmiş ve çok ünlü olmuştur. Rasul Hamzatov Dağıstan'ın bir Avar köyü olan Tsada köyünde doğdu. Babası Tsadasa Hamzat (Tsadalı Hamza) da bir halk şairiydi. 1934'te 11 yaşında ilk şiirini yazdı. Rasul Hamzat'ın ilk hocası babasıydı. 1943'te ilk şiir kitabını yayınladı. 1945'te Moskova'daki Gorki Edebiyat Enstitüsüne kayıt yaptırmaya gitti. Moskova'da genç şairleri teşvik eden tecrübeli yazarlar topluluğunun gözetiminde Rusça, dünya edebiyatı ve şiir sanatı üzerine çalıştı. Ta ki Blok, Mayakovski, Yesenin, Pasternak, Tsvetayeva, Eduard Bagritski, Avar şair Mahmud ve Alman Heine'e hayran olna dek. Ama Puşkin ve Lermontof O'nu asla değişmeyecek son çizgisine getirdiler. 50 yıldan daha fazla bir zaman Rasul Hamzatov Sovyetlerin en üretken yazarı olmuştur. Türkçe'ye de çevrilip 1984 yılında basılan "Benim Dağıstanım" adlı şiir kitabı, doğduğu yeri ve oranın insanlarını ve şairlerini samimi biçimde betimler. "Lenin Ödülünü" kazanmış ve "Dağıstanlılar'ın Şairi" ünvanını almış Rasul Hamzadov, Dağıstan yazarlar birliği başkanıydı ve çok iyi bilinen bir toplum adamı idi. Çok geniş kapsamda Avrupa - Asya ve Amerika'ya seyahatler yaptı. Rasul Hamzad şiirlerini yerel Avar dilinde yazıyordu, dünyada 500.000 kişinin konuştuğu bir dilde. Türkiye ve İstanbul sevgisi bir şiirine de yansır.
Hayır, sen duymayasın diye değildi Okumayışım sana yeni şiirlerimi Senden öğrendiğim bir ozanlık kuralı vardı Yaptığım yalnızca ona uymaktı.…
KADEH ÜZERİ YAZILARI Doldurup kadehi krallar gibi içiyorsun ama Kimin kral olduğu belli değil daha…
Yine o eski, o iyileşmemiş yara Yüreğimi yakıyor, Dedemin bir masalıydı o, ta çocukluğumdan bilirim, Onun üstüne ne söylenmişse köylerimizde.…
Ülkem, güçlü büyük ülkem, tutsaksın şimdi Tutsaksınız şen şarkılar şakıyan kuşlar Süzülür üzerinizde Tanrı simgesi gibi Üzerlerine sayısız türküler yakılmış kartallar.…
Bu ışıklı gökkubbenin altında Birkaç dakikaları bile kalmış olanlar Yüzlerce yıl yaşayacakmış gibi Koşuşturup duruyorlar…
Güneşin altında yüzyıl kalsa da Asla kurumaz üstündeki kan, asla! Öyle korkunçtur, tüyler ürperticidir öyle…
İki damla yuvarlandı ozanın yanağına Sağ yanağına - sol yanağına Sevinç damlası - üzünç damlası Sevgi gözyaşı - öfke gözyaşı.…
Güneş kayboluyor, gün bitiyor, Bosforlu sularsa rengarenk. Yoksul Türkiye ikindi namazına Görkemli minarelerden sesleniyor.…
Yüreğe benzer kandil: yanması için yakılması gerek. İğneyi bitirdin – kandili yak, Ola ki bulabilirsin.…
Karısı için bir şiir yazdı ozan: “Işığımsın benim, yıldızım, şafağımsın, Yanımdaysan, her şey güzel, doyumsuz, Yok musun, her şey acı, tatsız! ”…
Ne deliyim ne körüm Ne sağırım ne sayrı Mutluyum kısacası Ve hiçbir şey istedigim yok…
Ne varsa güzel olan insanoğlunda Gençlikmiş sözde, öyle diyorlar Yürekteki ateş, kavgadaki inat Çok sürmez, yiter gidermiş, geçtikçe yıllar.…
Sana ilişkin her düşüncem Bir dize olabilseydi koca bir şiirden Hiçbir aşk kitabı Daha büyük olmazdı benim bu kitabımdan…
Sekizlik: sekiz sessiz dize Yani dağlarımdan sekiz deli ırmak Şiire, giden yol ırak Ama dilerim ulaşırsınız denize.…
Bilmem herkes nasıl bir sıraya kor, Dünya nimet ve güzelliğini Ben küçükten beri derim ki içten; Üç hazine ya da üç güzel vardır.…
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
