Yüzyıllardır Bekliyorum

Bin hengâme içinde Yaşamak adına Ümit çiziyorum Hayat tuvaline. Yüzyıllardır tutsak yaşamış gibiyim. Hiçbir aşk boy vermedi, vermiyor. Gözyaşıyla beslendiğini sandığım Bahar gelmiş dağlarımda Hiçbir şey yeşermiyor. Çıkıp gitmek var mı bu oyunda? Vazgeçmek, yaralandım diye. Yüzyıllardır boşa yaşamış gibiyim. Güvercin azat eder gibi Bin tutam sevgiyi Saçtım avuçlarımdan uçuruma. Ne kaldıysa yaşadıklarımdan. Yüzyıllardır hep başkaları için yaşamış gibiyim. Köprüleri kurmuşum hep bir boşluğa. Niteliksiz, değersiz duyguları değerli bilmişim Ve onlara kalbimi bağlamışım boşu boşuna. Düğüm olmuş boğazımda kelimeler, konuşamamışım. Lakin seçilmiş bir damla sevgiyi Büyüsün, okyanus olsun diye Saklamışım yıllarca, Kendimden bile, köşe bucak. Yüzyıllardır beklediğime değdi ya Artık geçen günler anlamsız Okyanuslar ümidi köprü yaptı nasılsa Taşıdı sevgiyi, taşıdı aşkı, Kendiliğinden ulaştı ya. Bin hengâme içinde Sevgi adına Aşk işliyorum Kalp dokusuna.