بخش ۱۱۰ - عابد بیرمی قُدِّسَ سِرُّهُ

نامش شاه زین العباد و بیرم از ولایات لار است و لار از مشاهیر دیار فارس سید از علماء و عرفای زمان خود بوده و به شاه زنده شهرت نموده کرامات از وی نقل کرده اند مزارش در آن دیار در کمال اشتهار است در حسب ونسب آن جناب تذکره نوشته اند دیوانی نیز دارد زیاده بر این از حالش معلوم نگردیده است من آن روز بودم که اسما نبود نشان ازوجود مسما نبود نظر کردم از منظر شاهدان بجز زلف و رویش هویدا نبود ٭٭٭ باشاخه ها اخضر شدم با لاله ها احمر شدم با باغبانان در چمن من سال ها گل چیده ام با باد دوران کرده ام در دهر سیران کرده ام با ابر باران گشته ام در کوه ها باریده ام ٭٭٭ من قمری اعلایم از قاف بپریده دوری به سوی نخجیر در دهر نگردیده از خویش برون رفتم با خویش درون گشتم بیرون و درون خویش جز خویش نگنجیده ٭٭٭ آستین بر می فشاندم در سماع دست یار آمد به دستم یللی