بخش ۳۵ - داوود اصفهانی

اسمش میرزا داوود خلف الصدق میرزا عبدالله متخلص به عشق است خود به اسم تخلص می فرماید و سلسله ایشان در ایران معروف و مشهورند سلاطین صفویه مکرر با این سلسله وصلت نموده و همیشه معزز و مکرم بوده اند جناب میرزا داوود به انواع کمالات موصوف و به مصاهرت شاه سلیمان صفوی مشعوف بوده مدت مدیدی تولیت مشهد مقدس رضوی با او بود و سلطان حسین صفوی به وزارت تکلیفش کرده قبول نفرمود در همانجا فوت شد از اشعار آن جناب است بی تو از شعله آه دل دیوانه ما سیل دودی شد و برخاست ز ویرانه ما نگوید آنکه بداند چه گوید آنکه نداند به حیرتم که سراغ وصالش از که بگیرم