بخش ۷۱ - فارسی خجندی

نامش ضیاءالدین و چون سلسله نسبش به حضرت سلمان فارسی- رضی الله عنه- می رسد بدین مناسبت فارسی تخلص کرده فاضلی بلندپایه و حکیمی گرانمایه است شرحی بر محصول فخرالدین رازی نوشته معاصر سلطان محمد ایلدگز بوده و امورات شرعیه بخارا را رتق و فتق می نموده در سنه ۶۲۲ در هرات وفات یافت این ابیات از اوست روز ندانم چگونه شب کند آن کس کز تو امید شب وصال ندارد گفتا بهای بوس من آمدهزار جان این هم ز لطف اوست که چندین بها نکرد آتشین باد مرا بستر اگر بی یادت می نهم هیچ شب از عشق تو سر بر بالین گفتی ز درد من نگرستی و برحقی فرق است از فشاندن خون تا گریستن