بخش ۲۳ - حسین یزدی نَوَّرَ اللّهُ رَوْحَهُ

و هو زبدة الفضلاء و العلما قاضی میر حسین میبدی از اعاظم محققین و اماجد مدققین حکیمی است بی نظیر و سالکی است صافی ضمیر در فنون علوم مشهور و معروف عربیا و فارسیا تصانیف مفیده دارد مانند شرح هدایه و شرح کافیه و طوالع و شمسیه و شرح دیوان ولایت توأمان حضرت امیرالمؤمنین گاهی شعر می گفته وفاتش در سنه ۹۱۰ از اوست رباعی دانا که به رای دوستان در کار است پیوسته ز شاخ عمر برخوردار است هرچند ترا دولت و نصرت یار است صد دوست کم است و دشمنی بسیار است آن دل که تو دیدیش ز غم خون شد و رفت وز دیده خون گرفته بیرون شد و رفت روزی به هوای عشق سیری می کرد لیلی صفتی بدید و مجنون شد و رفت