بخش ۳۲ - خلیفه سلطان مازندرانی

وهو زبدة الفضلاء سید علاء الدین حسین از جناب والد از اولاد میر بزرگ است که از اعاظم سادات عالی درجات آن مملکت است و از طرف والده از سادات شهرستان و خود داماد شاه عباس صفوی بوده و در عهد شاه عباس ثانی صدارت نموده جناب علامه خوانساری آقاحسین طاب ثراه تحصیل در خدمت آن جناب کرده از تلامذه ایشان بوده غرض از اکابر فضلاء و علمای عهد خود بوده صفات ستوده داشت در سنه ۱۰۶۴ فوت شد گاهی شعری می گفته این رباعی از آن جناب است حسن تو فزونست به گردت گردم یا درد تو کش به خون دل پروردم بی دردی باشد ار بگویم حسنت بی انصافی است گر بگویم دردم