بخش ۱۶۱ - ناظر کازرونی علیه الرحمة

اسم شریفش میرزا عبدالحسین و در شیراز سکونت داشتند علوم صوری و معنوی حاصل کرده بود و عمر شریف خود را به ریاضات و عبادات شرعیه مصروف می نمود پیر طریقت و ارشاد وی جناب مولانا عبدالرحیم بن یوسف الدماوندی است که از اکابر علما و عرفا و ازمشایخ سلسله علیه نوربخشیه بوده و جناب میرزا از متأخران این طایفه است شیخ محمد اسماعیل بن شیخ عبدالغنی شیرازی ارادت به او داشته رسالات نیکو دارد و این چند بیت تیمنا و تبرکا از اونوشته شد من ندانستم از اول که چنین کاری هست پای رفتن نه و بر دوش گران باری هست ٭٭٭ مفتی بهانه جوست پی قتل عاشقان بهتر ز عشق ما به جمالت بهانه نیست رباعی صورت گر پرده ای که اندر نظر است در گردش خامه اش صور معتبر است منگر تو به صورت و به معنی بنگر هر صورت آن معنی ای جلوه گر است ٭٭٭ یک چند چو ممسکان فشردم ره حلق یک چند چو مفلسان زدم وصله به دلق نگشود ز کاردل به این ها گرهی بستم کمری تنگ پی خدمت خلق