بخش ۳۳ - صمد همدانی قُدِّسَ سِرُّه

و هو قطب العلماء مولانا شیخ عبدالصمد از اکابر محققین و اماجد محدثین بوده و در عتبات عالیات عرش درجات توقف نموده در خدمت جناب سیادت مآب سید سندآقا میر سید علی طاب ثراه تحصیل کرده در مرتبه پرهیزگاری و زهد و ورع معاصران او را مسلم داشتندی و تخم اخلاصش در مزرعه دل کاشتندی قرب چهل سال در عتبات عالیات به مجاورت و اجتهاد می گذرانید عاقبت الامر به خدمت جناب نورعلی شاه اصفهانی رسید و ارادت او را گزید اجازه ذکر خفی گرفت و به تصفیه و تزکیه مشغول شد هم به اجازه او به خدمت حاج محمد حسین اصفهانی شتافت و در صحبت وی تربیت ها یافت دیگرباره به کربلای معلی رفته ساکن شد و بحرالمعارف تصنیف فرمود گویند مکرر می فرموده که عن قریب این محاسن سفید به خون من سرخ خواهد گردید تا آنکه در سنه ۱۲۱۶ در کربلا به دست وهابیان شهید شد و عمرش از شصت متجاوز بود که عالم را بدرود نمود این یک بیت از اوست ز کعبه عاقبت الامر سوی دیر شدم هزار شکر که من عاقبت بخیر شدم