Bir Kuru Yaprak.

Çarşıya çıktım yine dün. Yürüdüm saatlerce,şuursuzca. Sessiz adımlarla,sessizce. Kuru yapraklar vardı sokaklarda? Bir suçlu gibi başım öne eğik! Yapa yanlız dolaştım sokakları. Param yok sorun bumuydu? Akşama nöbet var,yoksa bumu? Çavuşlar ızdırap mı oluyordu? Paraf mı atmıştı onbaşı,yoksa tutanak mı yedim? Kahretsin neden? kime bu kinim! Ama hayır,ben sinirli değilim! Ben yanlızca sensizim! İrkildim birden ve korktum. Bir kuru yaprağa bastım. Ve çatırdayıp kırılmasından ürktüm. Kafamı kaldırdım ve sen: Sen vardın karşımda? Aynı ruh aynı beden. Ama olamaz ki,imkansız? Seni kalbime gömmüştüm,ölüydün sen: Hani unutacaktım seni. Gördüğüm her güzel kızı benzetmeyecektim sana: Bütün güzelleri sevecektim ve sevdim. Güzel olduğu için değil: Sana benziyor diye sevdim!