Sen

Senin ak örtünde beyazlığında Kirlenen duygular, ruhlar yıkansın! Ve dünya tertemiz aydınlığında Enginin, sonsuzun tadına kansın. Sensin içimizde solmayan çiçek Dört mevsim kokular saçar durursun Al bizi maddenin kucağından çek Götür uzaklara artık n’olursun! Işığına muhtaç görmeyen gözler Ruhlar gıdasını hep sende bulur Seni anlatamaz bu diller sözler Ve sevgin bizlere bir destan olur... Çekiyor bizleri sıcak duruşun, Taze ufuklara, mavi göklere... Bir gün ak güvercin gibi uçuşun Kanadında götür ak ülkelere.