The Stranger

R Robert Nichols Robert Nichols
0 Altın Yaprak
Never am I so alone As when I walk among the crowd — Blurred masks of stern or grinning stone, Unmeaning eyes and voices loud. Gaze dares not encounter gaze,… Humbled, I turn my head aside; When suddenly there is a face… Pale, subdued and grievous-eyed. Ah, I know that visage meek, Those trembling lips, the eyes that shine But turn from that which they would seek With an air piteous, divine! There is not a line or scar, Seal of a sorrow or disgrace, But I know like sigils are Burned in my heart and on my face. Speak! O speak! Thou art the one! But thou hast passed with sad head bowed; And never am I so alone As when I walk among the crowd.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.