Sensiz Ve Çaresiz

Bu sensiz on ikinci gün Artık seni daha az düşünüyorum Canımı artık sıkmak istemiyorum Seni düşününce üzülüyorum zaman yavaşlıyor Bazen yüzümde bir gülümseme beliriyor Arkasından nemli gözler çıkıyor meydana Onlarca soru geliyor arkasından Hep çaresiz hep acı dolu yalnız ben Acaba aklının bi köıesinde miyim? Oda beni arada bir düşünüyor mu? Girdiğim her sokak çıkmazlarda ne yapsam olmuyor Uyumasam onu düşünüyorum uyusam rüyalarımda geziyor Artık bekliyorum ne zaman o gün gelecek diye hep bekliyorum Artık satırlar bile tutamıyor beni onlarda benim gibi çaresiz Belki bir az daha yalnız kalsam istediğime ulaşacak gibiyim Sesliği bozup karanlığı yıkıp aydınlığa çıkmama az kaldı Hissediyorum bir gün gelecek oda anlayacak bundan eminim Belki arkamdan iten olsa hemen giderim ama Mantığım ağır basıyor zaten sonlardayım Bir de kimsesiz kalırsam ya geri dönüş olmazsa Ya uzak kalmak aşkımı körüklerse ya biri karşıma çıkmazsa Bir ömür senin yüzünden ziyan olursa kendini affeder misin acaba ? Bir gün güzelliğin kaybolup ellerin boş kaldığında keşke diyecek misin ? Beni başkalarıyla karıştırma ben onlardan değilim ben sadece severim Hem de ölünceye kadar artık laf ağızdan çıktı bir defa Şimdi seni sevmemek için ölmeyi bekliyorum Sanma ki intihar ediyorum aydınlığa çıkıyorum ve de sensiz