Mansur Aşkı Hakla Kendini Dâre

Mansur aşkı hakla kendini dâre Kementletüp asmış deyu kınaman Ferhat Şirin için sarp kayaları Külünk ile kesmiş deyu kınaman Gönül bir leylânın gezer peşinde Gâh hayalde görür gâhi düşünde Mecnun Leylâ için dağlar başında Öz canından geçmiş deyu kınaman Nârın hasretinden yandı pervane İşte ben de koydum sırrı meydane Derdi yok sırrını dosta düşmane Her gazada açmış deyu kınaman Garip «Şah Sanem» den muradın alup Yakup da Yusufu arayup bulup Kanber de Arzunun yolunda olup Genç yaşında göçmüş deyu kınaman Alamadım mah yüzünün bacından Rakiplere ölüm dosta geçinden Dertli Kerem Aslısının öcünden Ateşlere düşmüş deyu kınaman Eşim gitti yetemedim ardından Geçemedim kızıl kanat yurdundan (RUHSATÎ) de (MİHRİ) sinin derdinden Bulanmış da coşmuş deyu kınaman