Yoksulluk Elinden Dad İle Feryad

Yoksulluk elinden dad ile feryad Otururdum bir köşede avara Dedim var mı bir kolayca zanaat Başım alıp gitsem hangi diyara Düşünü düşünü hiffet getirin Bu gidişle ocağını batırın Niçin böyle tembel tembel oturun Git biraz et getir şu çocuklara Oradan yellendim aniden kaçtım Bir garip yiğidin kapısın açtım Bir çıtırtı geldi andan savuştum Bir tavuk elime geçti mudara Ünümüzü duydu Baba Hasanlar Gece gündüz yolu beli kesenler Bir araya geldi söyledi anlar Çare yoktur gireceğiz mezara Dedim bir zengin var damını yarak Kutnu kumaş ne var ise çıkarak Gece gündüz beni alıyor merak Yitirdim muşambada hesapsız para Bir idik üç daha geldi dört olduk Dördümüz de altı patlar doldurduk Orta bacadaki taşı kaldırdık Oradan gir ettik büyük ahıra Biraz sonra kendimizi döşürdük Bir tenhaca yerde işi pişirdik Onar lira düştü görlük kefenlik Birer top bez ile birer entare Baktım arkadaşın biri geveze Malı satmak için gitti Sivas'a Orada çıkarmış çok kötü niza Olanca eşyayı dökmüş pazara Anıma tenbih olmuş tellalbaşına Toplanmışlar kelepirin başına Seyreyle gör kör şeytanın işine Sahip olmaz portar gider yulara Baktım onda arkadaşlar bulmuşlar Bağlamışlar kayım bende almışlar Gördüm eşek cennetine gelmişler Ne yemin fayd 'eder ne de dubara Aman deyin kardaş mal kazanmadım Çok yerleri gezdim hal kazanmadım Daha şimdiyece din kazanmadım Ne yüz ile varacağım mezara Ruhsati'yim kendi kendimden geçtim Bu gece menamda çok yerden uçtum Bir de rüya imiş gözümü açtım Beyim heves etme bu rezil kâra