efsun gözlü titrek bakışlı... yalnızlık harmanında yoğrulmuşken buldum onu…
Geceye şiir yazdım Sana ben bana sensizlik, Döküldü kalemimden. Hasretim tomurcuklandı…
Seni unutmaya gücüm yetmedi İnan!.. Hayat tiyatromun Kahramanı oldun…
uyuyamadım bu gece gözlerimi kapadığımda hep sen cıktın karşıma labirentler oynadım tüm gece…
Uzakmıydı gözlerin bu kadar bana Her bakısına mevsim iliştiriyorum oysa Bugün hazan mevsiminde solan var ya Yapraklar sararmış hüznünün darağacında…
1