Dayanırsın Yüreğim

Kahreder bu ayrılık dayanamam desen de; Köz külle örtülünce, dayanırsın yüreğim… Ardından hiçbir dağa dayanamam desen de; İz sineden geçince, dayanırsın yüreğim… Geceler nâra doğru yürüse bile bile, Gün karaya belense, tarumar olsa bile, Çözülse dizin bağı, kırk gün çeksen de çile; Diz takate erince, dayanırsın yüreğim... Düşlerde kanatlanıp uçarsan ardı sıra, İnce maraz tez gelir kederin yanı sıra. Gözde hüküm sürse de anılar sıra sıra; Göz gözü görmeyince, dayanırsın yüreğim… Dövünsen de gam ile kavlimiz vardı deyip, Koca âlem içinde kalsan da garip garip, Feryadını bir nebze duymazsa da o habip; Söz ahla tükenince, dayanırsın yüreğim... Sanma ki yas tutuyor ne Urfa ne de Harran Nedeyim kuşatmışsa yazgını karla boran! Devrik sultansın işte! Dayan, deme yok soran; 'Biz' sana el verince, dayanırsın yüreğim