Park Lambaları

ilkbaharın gelini, sonbaharın dulu kışım çocukluğum park lambaları beyaz, mavi, kırmızı, sarı. gök karasında bir yıldız göz kırptım muzipçe fener caddesinde fenere astım salıncağımı sallandım ışıklarıyla selamlaştım gemilerin ve bütün gece yağmur yağdı yaprakların çiğ damlacıklarına korktum! Tanrıya küskünlüğümün sesiyle sarıldım dudaklarından öptüm park lambaları beyaz, mavi, kırmızı, sarı. bir deniz kızı süzüldü derinlerden oyaladı uyanıklığımı anlattı zindan aydınlığımın ardından maviliğin güzelliğini sonra, geldiği gibi süzüldü bir başıma kaldım günahsız günahlı kadınların arasında sırtına kustuğum çocukluğumun ilkbaharın gelini, sonbaharın dulu, kışım çocukluğum. gece ortası meltemin soğukluğuna dayanamadım büzüştüm ana park, baba park lambası yaş akıttık sabahın bir yarısına çok az kala kucakladılar beni kıskandı sessizlik çocukluğumun minik elleri ovuşturdu gözlerini... park lambaları beyaz, mavi, kırmızı, sarı.