بخش ۸ - حکایت
С Саади
0
Altın Yaprak
شنیدم که پیری به راه حجاز
به هر خطوه کردی دو رکعت نماز
چنان گرم رو در طریق خدای
که خار مغیلان نکندی ز پای
به آخر ز وسواس خاطر پریش
پسند آمدش در نظر کار خویش
به تلبیس ابلیس در چاه رفت
که نتوان از این خوب تر راه رفت
گرش رحمت حق نه دریافتی
غرورش سر از جاده برتافتی
یکی هاتف از غیبش آواز داد
که ای نیکبخت مبارک نهاد
مپندار اگر طاعتی کرده ای
که نزلی بدین حضرت آورده ای
به احسانی آسوده کردن دلی
به از الف رکعت به هر منزلی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş