غزل شمارهٔ ۵۱۴
С Саади
0
Altın Yaprak
ای خسته دلم در خم چوگان تو گویی
بی فایده ام پیش تو چون بیهده گویی
ای تیر غم عشق تو هر جا که رسیده
افتاده به زخمش چو کمان پشت دوتویی
هم طرفه ندارم اگرم بازنوازی
زیرا که عجب نیست نکویی ز نکویی
سعدی غمش از دست مده گر ندهد دست
کی دست دهد در همه آفاق چنویی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş