غزل شمارهٔ ۶۳۴
С Саади
0
Altın Yaprak
ای که به حسن قامتت سرو ندیده ام سهی
گر همه دشمنی کنی از همه دوستان بهی
جور بکن که حاکمان جور کنند بر رهی
شیر که پایبند شد تن بدهد به روبهی
از نظرت کجا رود ور برود تو همرهی
رفت و رها نمی کنی آمد و ره نمی دهی
شاید اگر نظر کنی ای که ز دردم آگهی
ور نکنی اثر کند دود دل سحرگهی
سعدی و عمرو زید را هیچ محل نمی نهی
وین همه لاف می زنیم از دهل میان تهی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş