حکایتِ شمارهٔ ۴۲
С Саади
0
Altın Yaprak
یکی از صاحبدلان زورآزمایی را دید به هم برآمده و کف بر دماغ انداخته
گفت این را چه حالت است
گفتند فلان دشنام دادش
گفت این فرومایه هزار من سنگ برمی دارد و طاقت سخنی نمی آرد
لاف سرپنجگی و دعوی مردی بگذار
عاجز نفس فرومایه چه مردی چه زنی
گرت از دست برآید دهنی شیرین کن
مردی آن نیست که مشتی بزنی بر دهنی
اگر خود بر درد پیشانی پیل
نه مرد است آن که در وی مردمی نیست
بنی آدم سرشت از خاک دارد
اگر خاکی نباشد آدمی نیست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş