رباعی شمارهٔ ۱
С Саади
0
Altın Yaprak
آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست
پنداشت که مهلتی و تأخیری هست
گو میخ مزن که خیمه می باید کند
گو رخت منه که بار می باید بست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş