رباعی شمارهٔ ۱۰۵
С Саади
0
Altın Yaprak
هر گه که نظر بر گل رویت فکنم
خواهم که چو نرگس مژه بر هم نزنم
ور بی تو میان ارغوان و سمنم
بنشینم و چون بنفشه سر برنکنم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş