رباعی شمارهٔ ۱۱۴
С Саади
0
Altın Yaprak
بگذشت بر آب چشم همچون جویم
پنداشت کزو مرحمتی می جویم
من قصه خویشتن بدو چون گویم
ترکست و به چوگان بزند چون گویم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş