رباعی شمارهٔ ۱۲۲
С Саади
0
Altın Yaprak
آن لطف که در شمایل اوست ببین
وآن خنده همچو پسته در پوست ببین
نی نی تو به حسن روی او ره نبری
در چشم من آی و صورت دوست ببین
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş