رباعی شمارهٔ ۱۳۱
С Саади
0
Altın Yaprak
هرگز بود آدمی بدین زیبایی
یا سرو بدین بلند و خوش بالایی
مسکین دل آنکه از برش برخیزی
خرم تن آنکه از درش بازآیی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş