رباعی شمارهٔ ۴۰
С Саади
0
Altın Yaprak
تا دل ز مراعات جهان برکندم
صد نعمت را به منتی نپسندم
هر چند که نو آمده ام از سر ذوق
بر کهنه جهان چون گل نو می خندم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş