رباعی شمارهٔ ۴۲
С Саади
0
Altın Yaprak
آن دوست که آرام دل ما باشد
گویند که زشتست بهل تا باشد
شاید که به چشم کس نه زیبا باشد
تا یاری از آن من تنها باشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş