رباعی شمارهٔ ۵
С Саади
0
Altın Yaprak
دل می رود و دیده نمی شاید دوخت
چون زهد نباشد نتوان زرق فروخت
پروانه مستمند را شمع نسوخت
آن سوخت که شمع را چنین می افروخت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş