شمارهٔ ۲۸
С Саади
0
Altın Yaprak
قلم به یاد تو در مشت من نمی گنجد
که دیر شد که نرفته ست در دوات امید
تو را دوات سیه کرد روزگار و هنوز
مرا ز چشم قلم می رود مداد سپید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş