شمارهٔ ۷ - ظاهرا در ستایش صاحب دیوان است
С Саади
0
Altın Yaprak
تو آن نکرده ای از فعل خیر با من و غیر
که دست فضل کند دامن امید رها
جز آستانه فضلت که مقصد اممست
کجاست در همه عالم وثوق اهل بها
متاع خویشتنم در نظر حقیر آمد
که پرتوی ندهد پیش آفتاب سها
به سمع خواجه رسیدست گویی این معنی
که گفت خیر صلات الکریم أعودها
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş