aşka rota çizilmez aşk zorlamaya gelmez ya seversin ya da sevmez ya sevilirsin ya da sevilmez…
bazen seni tanımasaydım diyorum üzülmezdi yüreğim bu kadar seni sevmenin kaderim olduğuna inanmasam…
beyaz gül beyazı bulut gibi bir adımlık yerde…
ne bendeki ben ne de ben bendeki öyle ayrı işte bir garip iki kişi…
bir kelebeğin kanadına çizilmiş gönül nuruyla işlenmiş sevisi her yanını sarmış solmayan bahar renkleri…
dört duvarı camekanlarla kaplı sanırsın ki mahpushane kışlası kararır karardıkça duvarları koyu renkli gri camları…
sel oldu duyguların yine hüznünle seviştin yalnızlığı okşadın acılarınla sarmaş dolaş…
korkuyorum bu öyle bir gariplik ki yüreğim eziliyor zor geliyor bana söylemek…
sen yüzünde güneş doğan her gülüşünde ve ışığını yüreğinden alan güzel kadın yüreğinin güzelliğine bürünmüş nur yüzün gecenin seherinde doğan gün gibi sabaha…
Sen cezasın bana Aşkın ceza Oysa seher güneşi gibiydi başlangıcında…
Yine hasret şiiri yorgunluğunda yüreğim Belki mısralarına aşığım sana yazılan şiirlerin Seni anlatan mısralarına Seher renginde gün ışığı düşüyor yüreğime…
bir çiçeği tutarsın ellerinde sevgilinin resmini koyarsın tuttuğun sevgilidir artık avuçların terli…