Doyamadım

O nasıl güzellik yaktı kavurdu Güzelliğin seyretmeye doymadım Zaman değirmenin hızlı çevirdi Biran gibi gelip geçti saymadım Aynı yere giden iki yolcuyuz Sevgiye susamış iki elçiyiz Gönül duvarına tutmuş alçıyız Gönül yollarında sesin duymadım Ürkek ceylan gibi baktın yüzüme Kavurdun köz attın özün özüme Zehirli okları attın gözüme Verdiğin acıyı acı saymadım Deli rüzgar gibi estin de geçtin O kibar ellerde kefenim biçtin Gönül sarayımı izinsiz açtın Sensiz geçen ömrü ömür saymadım Kıyamadım mah yüzüne bakmadım Senin kokun yetti güller takmadım Mest oldum da has bahçeden çıkmadım İnce ince seni sevdim doymadım