Gönül Eğlenmez

Ne gündüzde, ne gece de, Gönül eğlenmez, eğlenmez. Ne sözlerde, ne hece de, Gönül eğlenmez, eğlenmez. Mecnun gibi çöl de gezsem, Usanıp da candan bezsem, Tükenmez inciler dizsem, Gönül eğlenmez, eğlenmez. Seller gibi çağlasam da, Tüm gözlerden ağlasam da, Her gönülü bağlasam da, Gönül eğlenmez, eğlenmez. Gönül konar konar göçer, Her pınardan bir su içer, Yedi deryalardan geçer, Gönül eğlenmez, eğlenmez. Bilmem ki bana ne oldu, Herkes aradığın buldu. İNCE gönlüm yar de kaldı, Gönül eğlenmez, eğlenmez.