Evv...

İçinde düşündüklerini yaptıkça var olan Tüm doğuşundan oluşumuna hayallerini kurduğun erişilmez görülen Ona sahip olduğunu hissettiğinde elinden kaçıp giden Sana ait birşeyler olduğunu sandığında oluşan hayal kırıklığı dağı Çetin Altan'ın dediği yürek öksüzlüğü Benim dediğim elde oluş yüzsüzlüğü Başkasına göre kış akşamlarının soğuk yüzü Bir diğerlerine göre çokluğun yalnızlığı O temiz duygularla gençliğimizi süsleyen evv... Nerde şimdi. Araya araya gelmeden bitenlerin bittiği ana Kovala, koş, haydi koş Hayallerini kurduğun o ağaç kadar da mı olmayacak Dertlerini paylaştığın yastığı da mı arayacaksın İçinde senden başkalarının da olacağı ne kadar hayal Koşan o çocuklar da mı yalan geliyor Arkadaşım neden hayatı bu kadar zehir ediyorsun kendine Kur hayal evini her yerde; kahvede, kırda, olduğun yerde Bak nasıl rahatlayacaksın, bu anlamsız alemde.