Hülyam

Katran gecelerimin yıldızı, Toprağı güneş görmemiş dağın En yücelerinde açan çiçeğim, Kardelenim, Özlemim!.. Ben seni sevmeyi sevdim Mordağların ardından bana uzanmış ellerine He desem Zincirlerini kırıp bana koşacak yüreğini sevdim Ben seni sevmeyi sevdim Ben seni sevmeyi sevdim Bir şubat sabahında Kaçamak bakışlarındaki yangını sevdim Bana uzattığın bir dal reyhanın Sevda türkülerini bana söylemesini sevdim Ben seni sevmeyi sevdim İflah olmaz gecemin bu yarısında Sigaramın dumanındasın yine Her yağmurdan örselenmiş kır çiçeği gibi Sararıp solan yüreğime Sen de dolu yağdırma ne olur Hasretlerimi paylaştığım Yegane sırdaşım kalemim Dile gelebilseydin keşke Anlatabilseydin sevdamı Hasretinden ne yangınlar eskittiğimi Hangi cehennemleri küle döndürdüğümü Bir anlatabilseydin keşke!