Artık Yeter

Bir buçuk sene bir gün gibi geçti, Oysa o zamanlar bir tek gün bile geçmezdi, Gündüzüm loş bir dört duvarın, Gecemse o soğuk ve lanet yatağın içinde geçerdi. Uyanmak istemezdim, uyanmazdım. Hiçbir şeyi doğru düzgün yapmadım. Hiçbir şey beklemezdim, bir şey ummazdım. Hayatı bile nedense anlamazdım. İnsanlardan kaçardım, kimseyi istemezdim, Bana deli olanları bile hiç görmezdim, Herkes bence aynıydı, kimseye güvenmezdim, Mutluluğun ve huzurun esamesini bilmezdim. Şimdi ben hâlâ o günleri hatırlıyorum, Nerede "Derya" adını duysam sendeliyorum, Gözlerim ufka, Ufku umutlarıma çakıyorum, Derya`dan sonra ben hâlâ kimseye güvenmiyorum...