Günah Gibidir Gecelerde Yalnızlık

Yorgunluk akar gözlerimizden, Bıkkınlık oturmuş gönlümüze, Coşkün dalgalar vurmuş denize, Kim karışır bize? Sıkar canımızı bir tazenin bakışı, Sonra okşar gönlümüzü, Sıcacık, yüreği titretir, Günler her an ne getirir, Bilinmez. Bahar mı, yaz mı? Duygular, hangi mevsimde vardır? Bu günlerde hep dalgalıdır deniz, An gelir seğrir gözler, Dudaklar sessiz. Değişir bazen dalda yaprağın rengi, Çift budak misalidir ki sancı, Bengisu salgılar yürekten, Ilıkça akar, işler, İnsanın ta içine. Boz bulanık akar bazen, Hengamelerini yıkar da yüreğimin, Sevdalıca eritir gönlümdeki alevi, İnsanı sarar. Kurtulmak mumkün mü ki? Eller, ayaklar tutsaktuır; Yüreğim tutsak. Avunmak kolay değildir; Bir şeyler akar gizlive, günler akarken geceye, Çürür de içten içe yüreğim, Sevda yüklenir üstelik, Daha bir başka tuhaflaşır kuşların sesi, Daha bir başka coşkuyla akar sular. Enginlerde görürüm, uzaklarda, Bellidir bu başımın dumanı, El, alem ne bilir? Metelik vermez, haklıdır da üstelik, Acılar benimdir, sadece benim, Büyür çocuklar misali, yükselir ağır ağır, Oturuş; diken üstüne oturur gibi deüil, Bir dağın başına sis çöker gibidir, Oysa bu gönlümde fırtınalar eser, Çaresizdir, gariptir başım. Kim dinler beni, kim? Dalgalar bile acı ile inlemektedir, Fırtınalar çatıların başına musallat, Güneşin sıcaklığıdır sahraya çöreklenen, Dahası çok meşguldür alem, Beni kim dinler? Mavi dumanları savrulurken, Onlar da buruktur bilirim, Yağlı bir toprak gibi düşer külleri sigaramın, Kararır sayfalar geceyle birlikte, Ben kendimi sayfalara yamarım. Günah gibidir gecelerde yalnızlık, Beni hiç bırakmaz, çok eski bir dost, Daha çok benimle olacak dostum,; Günleri taşıyacağız beraber, Son deme kadar. Zaman zaman daha da samimi ve içten, Kenetleşecektir ellerimiz, Gül gül kokacak, Bize gülecektir, Yalınız bize, Bizim kaderimiz.