Güneşe çapraz bir pencere Yumuşak yastığın yüzlerce yüzü Ve inatçı ziyaretçiler akını İç içe geçmiş duygularımla…
Sadık TORAMAN kimdir: Sadık TORAMAN(1979) , Diyarbakır’ın Silvan ilçesine bağlı Yüksek köyünde doğdu.(Kulfa) İlköğretimini doğduğu köyde. Tamamladı İlkokuldaki öğretmeni Mehmet ÇELİKER’in İlgisi ve sevgisi onu edebiyata ve şiir yazmaya yönlendirdi Hayata kollarını sıvamaya fırsat bile bulamadan başladı. Çocukça hayallerini İçine saklayarak 9 nüfuslu bir ailenin en büyük oğlu olarak yükünün ve sorumluluğunun bilinciyle Silvan’da lokantada çalıştı. Ayakkabı boyacılığı yaptı. Ve 1990’da doğduğu topraklardan ayrılmak zorunda kaldı. Gözlerindeki yaşları da alarak, çok uzaklara göç etmek zorunda kaldı ailesiyle. Ankara’ya yerleştiler, yeni insanlar, adresler… Zorlu hayat şartları buna bir de memleket özlemi de eklenince. Artık çocuk olmaktan vazgeçmeliydi.. İlk şiirini 1992 de yazdı Ve devam etti yazıları. Toplumsal duyarlılıkla hümanist olarak yaşamaya karar verdi. Hayallerinin ve azminin de ürünü olan ilk kitabını kendi imkânlarıyla yayımladı. ‘Kimsesizliğimin Kimsesiyim’ adlı kitabı 2004 yılında çıktı. Dostlarının ve bu şiirleri yazdıran topluma minnet duygusuyla yarı çocuk, yarı yetişkin olarak merhaba diyordu. Çeşitli etkinlikler, radyolar, dergi gazetelerde yayımlandı şiirleri. Hayata ve gelişen ülke gündemini dünyada yaşananlara karşı hep hümanistçe ve şiirleriyle Yazılarıyla cevap vermeye çalıştı. Doğaya ve yolculuk yapmaya, özellikle trenle yolculuklar yapmaya başladı (kim bilir belki bir gün trende karşılarsınız kendisiyle) Hiç görmediği köyleri gezdi. Çocuklar onun her zaman en büyük sevgi meşalesi oldu. Amatörce fotoğraf çeken ve tebessümünü kimseden esirgemeyen Sadık TORAMAN 2007 yılında ikinci kitabı olan, Kendimi Sende Seviyorum’u Gündüz Yayınlarından çıkardı. Daha çok toplumsal ve yıpratılmış duygulara direnç katmaya çalıştı bu kitabında. Sadık TORAMAN halen Ankara’da yaşamını sürdürmekte. paranın satın alamayacağı duyguların ve insanların olduğu ve muhabbetin ölmediği zamanları yaşamaya çalışıyor. Gerisi ise kendisinin dediği gibi şiirlerimdeyim. Onlar ne derse doğrudur Ben onların içindeyim http://www.antoloji.com/sadik_toraman
kimsesizliğimin kimsesiyim (şiir)
- kendimi sende seviyorum (şiir)
Sadık Toraman şiirleri
Acıyı okşadın mı hiç Sana acıması için Kırık kapı kolları Hüzne açılan odalar…
Eskiden insanlar, yalınayak gezerken Aşklar, adamakıllıydı Şimdi insanlar yalınayak değil, Ama aşklar yarım yamalak.
Gözlerimde tütüyor, Güneş batışını surlarında seyrettiğim akşamları... İnsanlar yorgun düşmüş yine... Helal ekmek peşinde koşuşturduğu inşaatları.…
Gecenin güneşi batarken, Tespihimin ucundan yorgun sabahlar dökülüyordu. Uzaklardan bir selam, Adam gibi bir ayrılığa davetti.…
Kapatma pencereni üşüyorum sensiz dışarıda Yokluğunu yüzme bir tokat gibi çarpıp gitme Gecemi aydınlatan dolunay gibi Kopart beni yıldızlarından…
Yaşamadan çocukluğumu, Alıp götürdüler çamurdan oyuncaklarımı. İçimde hasret kalmıştı: Kara tahtanın beyaz yazıları.…
Rıhtımda aşkımın yosunları birikmiş, Dalgaların çıplaklığında. Bin bir renkli balık yüzer deryalarımda. Ufkuna açıldım hüznümün bu gece.…
Sen yıllara aldanmışsın, Ben martılara. Sen umudunun bolluğunda daralmışsın, Ben Harran, da öğrenmişim sevmeyi.…
Dokunulmazlığı kalkmış� Ellerin özgürken. Teninde parmak izime rastlanmadı. Öpüşme yasağına rağmen,…
Gözler aşk mevsiminden uzak, Ilık bir sabah düşledim. Yorgun, bitik. Anılar dalga dalga……
Kızıl saçlarına eylem adı konsa da, Yine düşlerimde bin mum yakar beklerim. Davamın gizinde sevemem seni. Etnik bir dokunuşun var içimi ısıtan.…
Urfada boş bir beşik sol yanım Kara çadırlarda beyaz pamuk çocuklar Balıklı gölde bir bardak çaya demleniyorum Yanıma bir boyacı çocuk yaklaşıyor…
Yalnız kadın ve yağmur Sokağın karanlığında yağmur tanecikleri Küçük çukurlarda sel Terkedilmiş duyguları…
Yine yorgun musun� Gözlerin yaşamın kıyısında, Hayallerin sahile vurmuş; Bir yanın ölüme,…
15 / 17 gösteriliyor