Davet...

Ne mermide suç, nede gür çanda! Akıtırken kan, çalarken her yanda… İman dolu dil olursa isyanda, Asr-ı Saadet son, yol felaket… Medine mahzun Kâbe'de gözyaşı, Çok az insanda dua, dilde yası Her memlekette küfrün, hâkim başı Devri cehalet sanar ki safahat… Kim ne götürmüş öbür dünyasına, Kefenden başka nasibiyse güya, Sonsuz mutluluk varken nedir riya? Sevr-i alamet sanki bir zanaat… Şaşar ben beşer günah her yanımda, Nefsim azarken huzur yok canımda, Sela depremdir, ölüm dert başımda Keyfi saltanat değil ki marifet… Mekana hapis yada dağ başında, Ahmet Yesevi gibi yer arşında, Yaşanmaz İslam sessiz, tek başına Bizli keyfiyet sarar ki saadet… Hoşgörü adım doğar ilkbaharım, Çiçekler aşkım Mevla'mı ararım, Duasız geçen her ana yanarım, İman ki saffet, yapılmalı davet