Ode II (Saffo-Costa)

S Saffo
0 Altın Yaprak
Gli Dei per fermo uguaglia, anzi si gode Gaudio più che divin, quei che sedente Al tuo cospetto te rimira ed ode Dolce ridente. Ma se talvolta a me misera tocca Esserti presso, o mio soave amore, Non io ti guardo ancor, che su la bocca La voce muore. Fassi inerte la lingua, il pensier tardo, Un sottil foco va di vena in vena, Fischian gli orecchi, mi si appanna il guardo, E veggo appena. Un gelido sudor tutta m’inonda, Mi trema il cor, rabbrivida ogni membro, Mancami il fiato, e pallida qual fronda Morta rassembro.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.