۱- آیات ۱ تا ۹

بسم االله الرحمن الرحیم طسم ۱ تلک آیٰات الکتٰاب المبین ۲ لعلک بٰاخع نفسک ألاٰ یکونوا مؤمنین ۳ إن نشأ ننزل علیهم من السمٰاء آیة فظلت أعنٰاقهم لهٰا خٰاضعین ۴ و مٰا یأتیهم من ذکر من الرحمٰن محدث إلاٰ کٰانوا عنه معرضین ۵ فقد کذبوا فسیأتیهم أنبٰؤا مٰا کٰانوا به یستهزؤن ۶ أ و لم یروا إلی الأرض کم أنبتنٰا فیهٰا من کل زوج کریم ۷ إن فی ذٰلک لآیة و مٰا کٰان أکثرهم مؤمنین ۸ و إن ربک لهو العزیز الرحیم ۹ بنام خدای بخشندۀ مهربان طسم ۱ این آیتهای کتاب واضح کننده است ۲ شاید که تو باشی هلاک کننده خودت را از بهر آنکه نشوند مؤمنان ۳ اگر خواهیم فرو فرستیم بر ایشان از آسمان آیتی پس گردد گردنهاشان مر آن را خضوع کنندگان ۴ و نمی آید ایشان را هیچ ذکری از خدای بخشنده نو پدید آورده شده مگر آنکه باشند از آن روی گردانندگان ۵ پس بتحقیق تکذیب نمودند پس زود باشد که بیاید ایشان را اخبار آنچه بودند بآن استهزا می کردند ۶ آیا ندیدند بسوی زمین که چندان رویانیدیم در آن از هر صنفی جفتی نیکو ۷ بدرستی که در آن هر آینه آیتی است و نباشد اکثرشان گروندگان ۸ و بدرستی که پروردگار تو هر آینه اوست غالب مهربان ۹ بعد بسم االله الرحمن الرحیم می نمایم شرح طا و سین و میم طا اشارت سوی طاهر شد به نام سین مشیر آمد به ساتر یا سلام میم یعنی آن محیط مقتدر هست مالک بر تمام جهر و سر طاست یا بر طالبان ره مشیر سین به سیر سالکان مستنیر میم اشارت جز به منزل هیچ نیست یا مشاهد کو به منزل منتهی است اینست ز آیت های این روشن کتاب تا شود معلومت از فضل الخطاب نفس خود را تو کنی شاید تلف بس ز حال مشرکان داری اسف این است افسوسی که از روی یقین چون نمی باشند ایشان مؤمنین ما فرستیم آیتی از آسمان گر که خواهیم از پی الجایشان آیتی کاعناقشان اندر وقوع اوفتد بر زیر از روی خضوع ناید ایشان را ز رحمان بر مزید وعظ و پندی هیچ کآن باشد جدید جز که می باشند روگردان از آن پس دروغ آن را شمارند از گمان زود باشد پس که آیدشان خبر آنچه را کردند استهزاء به بر منکران حشر آیا ننگرند بر زمین کز آن برویاندیم چند از هر آن صنفی پسندیده گیاه بس علامتها در این هست از اله اکثری ز ایشان نیند از مؤمنین با وجود آن شهود مستبین در یقین پروردگارت غالب است بر امور و مهربان بر طالب است