۱۰۹- آیات ۲۳۰ تا ۲۳۱

فإن طلقهٰا فلاٰ تحل له من بعد حتٰی تنکح زوجا غیره فإن طلقهٰا فلاٰ جنٰاح علیهمٰا أن یترٰاجعٰا إن ظنٰا أن یقیمٰا حدود اللٰه و تلک حدود اللٰه یبینهٰا لقوم یعلمون ۲۳۰ و إذٰا طلقتم النسٰاء فبلغن أجلهن فأمسکوهن بمعروف أو سرحوهن بمعروف و لاٰ تمسکوهن ضرٰارا لتعتدوا و من یفعل ذٰلک فقد ظلم نفسه و لاٰ تتخذوا آیٰات اللٰه هزوا و اذکروا نعمت اللٰه علیکم و مٰا أنزل علیکم من الکتٰاب و الحکمة یعظکم به و اتقوا اللٰه و اعلموا أن اللٰه بکل شی ء علیم ۲۳۱ پس اگر طلاق دهدش پس حلال نیست مر او را بعد از آن تا آنکه نکاح کند جفتی جز او پس اگر طلاق داد او را پس نیست گناهی بر آنها که برگردند اگر گمان داشته باشند که برپا بدارند حدهای خدا را و بدان این است حدهای خدا که بیان می کند آن را برای قومی که می دانند ۲۳۰ و چون که طلاق دادید زنان را پس برسند بآخر این را پس بتحقیق ستم کرد خود را و مگیرید آیتهای خدا را استهزاء و بپا دارید نعمت خدا را بر خودتان و فرو نفرستاد بر شما از شما مدتشان پس نگاهدارید ایشان را بخوبی یا سر دهید ایشان را بنیکی و نگاه مدارید ایشان را از راه ضرر تا تعدی کنید و کسی که بکند کتاب و حکمت پند می دهد شما را بدو و بپرهیزید خدا را و بدانید که خدا بهمه چیز داناست ۲۳۱ پس سه بار ار داد مرد او را طلاق نیستش دیگر حلال او در وثاق جز که آرد در نکاحش دیگری وآن کند جز او قبول شوهری پس ز وی گیرد طلاق آنگه رواست گر به وی آرد رجوع او گر که خواست اینست حدهای خدا گر در گمان باشد این دارند برپا تا که آن می دهد تفصیل حق بی انقطاع بهر آن قومی که دارند اطلاع چون شما بدهید زنها را طلاق پس رسد مدت به آخر بی نفاق یا نگه داریدشان نیکو و خوب یا رها سازیدشان پاک از ذنوب نه نگه دارید از وجه ضرر نکند این جز تنگ خلقی بد سیر بر تعدی گر نگه داریدشان تا ز خوی بد بیازاریدشان یا که مانند از معاش و از ولد وز نشاط و عشرت این ظلم است و بد هر که این کرد او ستم بر خویش کرد تا چه حق با مرد ظلم اندیش کرد گر کسی پاداش آن بیند به عین تا به مرگ او راست بر خود شور و شین هم نگیرید آیت الله را به هزو یاد انعامش کنید از عضو عضو بعد نعمتها که داد او بی حساب نعمت دیگر فرستاد از کتاب وآن شما را حکمت است و وعظ و پند از بد و نیک و پسند و ناپسند تا بپرهزید و دانید اینکه او بر همه چیز است دانا مو به مو