۱۲۲- آیه ۲۵۰

و لمٰا برزوا لجٰالوت و جنوده قٰالوا ربنٰا أفرغ علینٰا صبرا و ثبت أقدٰامنٰا و انصرنٰا علی القوم الکٰافرین ۲۵۰ و چون برابر شد مر جالوت را و لشگرهایش گفتند پروردگار ما فرو ریز بر ما شکیبایی را و ثابت بدار پاهای ما را و یاری ده ما را بر قوم کافران ۲۵۰ پس چو بر جالوتیان ظاهر شدند در تقابل ثابت و صابر شدند نصرت از حق خواستند اندر غزا بر سپاه کفر از بهر جزا حق اجابت کرد استدعایشان صبر و نصرت داد بر اعدایشان در ثبات عزم آن اجابت بر ثبات عزم بود عزم ثابت منهزم کرد آن جنود شد چو ثابت عزم و هم واحد مهم خصم بر ناچار گردد منهزم