۱۳- آیات ۱۵۵ تا ۱۷۰

أ فلاٰ تذکرون ۱۵۵ أم لکم سلطٰان مبین ۱۵۶ فأتوا بکتٰابکم إن کنتم صٰادقین ۱۵۷ و جعلوا بینه و بین الجنة نسبا و لقد علمت الجنة إنهم لمحضرون ۱۵۸ سبحٰان اللٰه عمٰا یصفون ۱۵۹ إلاٰ عبٰاد اللٰه المخلصین ۱۶۰ فإنکم و مٰا تعبدون ۱۶۱ مٰا أنتم علیه بفٰاتنین ۱۶۲ إلاٰ من هو صٰال الجحیم ۱۶۳ و مٰا منٰا إلاٰ له مقٰام معلوم ۱۶۴ و إنٰا لنحن الصافون ۱۶۵ و إنٰا لنحن المسبحون ۱۶۶ و إن کٰانوا لیقولون ۱۶۷ لو أن عندنٰا ذکرا من الأولین ۱۶۸ لکنٰا عبٰاد اللٰه المخلصین ۱۶۹ فکفروا به فسوف یعلمون ۱۷۰ آیا پس پند نمی گیرید ۱۵۵ یا مر شما راست حجتی روشن ۱۵۶ پس بیارید کتابتان را اگر هستید راستگویان ۱۵۷ و گردانید میان او و میانه جن نسبی و بحقیقت دانستند جن که هر آینه ایشانند احضارکرده شدگان ۱۵۸ دانم پاک بودن خدا را از آنچه وصف می کنند ۱۵۹ مگر بندگان خدا که خالص کرده شدگانند ۱۶۰ پس بدرستی که شما و آنچه می پرستید ۱۶۱ نیستید شما بر او تباه کنندگان ۱۶۲ مگر آن را که اوست در آینده در دوزخ ۱۶۳ و نیست از ما جز که مر او راست مقامی معین ۱۶۴ و بدرستی که ماییم هر آینه صف زنندگان ۱۶۵ و بدرستی که ماییم هر آینه تسبیح کنندگان ۱۶۶ و اگر چه بودند که هر آینه می گفتند ۱۶۷ اگر اینکه بود نزد ما ذکری از پیشینیان ۱۶۸ هر آینه بودیم از بندگان خدا که از اهل اخلاصند ۱۶۹ پس کافر شدند بآن پس زود باشد که بدانند ۱۷۰ فکر نکنید ایچ آیا که بود ذات حق مستغنی از جفت و ولد یا شما را حجتی باشد عیان اندر این معنی به تحقیق و نشان پس بیارید آن کتابی کز سماست بر شما نازل اگر گویید راست فرقه ای می گفته اند اینکه خدا کرده وصلت با زنان جن به جا زآن تولد یافتند افرشتگان فرقه ای هم گفته اند از بد گمان که خدا با دیو سرکش در محل دو برادر بوده اند اندر ازل آن برادر خالق خیر است و نور وین برادر فاعل شر است و زور گفته زآن در حق ایشان ذوالجلال ساختند آن کافران تیره حال خویشی و پیوند بین او و جن جنیان دانند و بر این مطمین قایل این قول در روز حساب حاضران باشند از بهر عذاب ذات حق پاک است زینسان وصفها کآدمی گوید به حق بر ناسزا جز عباد االله مخلص کآن گروه وصف او گویند بالحق از وجوه پس شما و آنچه بپرستید هم فاتن او را نیستید از بیش و کم تا کنید اغواء عبادش را ز بیم هیچ إلا من هو صال الجحیم یعنی إلا آنکه اهل دوزخ است از شما کی پای یک کس در فخ است نیست از ما در عبادت هیچ کس جز که معلوم است جای او و بس این بود نقل از کلام جبرییل بر پیمبر گفت او ز امر جلیل اندر ابطال کسانی کز هوی می پرستیدند مر افرشته را که مقام ما ملایک حق و راست در عبودیت معین از خداست از حقیم إنا لنحن الصآف ون هم ز حق إنا لنحن المسبحون پیش از بعثت بگفتند از شتاب آن قریش ار بود نزد ما کتاب از قبیل آنچه بر پیشینیان گشت نازل در نصیحت ز آسمان همچنان بودیم ما در کار دین هم به طاعت از عباد مخلصین پس چو قرآن گشت نازل از خدا پس به او کافر شدند از ابتدا زود باشد پس که دانند این رمه آخر و انجام کفر و مظلمه