۲- آیات ۴ تا ۷

أم حسب الذین یعملون السییٰات أن یسبقونٰا سٰاء مٰا یحکمون ۴ من کٰان یرجوا لقٰاء اللٰه فإن أجل اللٰه لآت و هو السمیع العلیم ۵ و من جٰاهد فإنمٰا یجٰاهد لنفسه إن اللٰه لغنی عن العٰالمین ۶ و الذین آمنوا و عملوا الصٰالحٰات لنکفرن عنهم سییٰاتهم و لنجزینهم أحسن الذی کٰانوا یعملون ۷ یا پنداشتند آنان که می کنند بدیها را که عاجز کنند ما را بد است آنچه حکم می کنند ۴ کسی که باشد که امید می دارد ملاقات خدا را پس بدرستی که وقت مقدر خدا هر آینه آینده است و اوست شنوای دانا ۵ و کسی که مجاهده کند پس جز این نیست مجاهده می کند برای خودش بدرستی که خدا هر آینه بی نیاز است از جهانیان ۶ و آنان که گرویدند و کردند کارهای شایسته هر آینه محو کنیم از ایشان گناهانشان را و هر آینه جزا دهیم ایشان را خوب تر از آنچه بودند که می کردند ۷ بلکه پندارند آنانکه کنند آن بدیها که بود بس ناپسند آنکه برگیرند خود پیشی ز ما وز عذابی کوست واجب در جزا بد بود حکمی که ایشان می کنند از قیاسی نی ز عقل ارجمند هر امید او را لقاء االله بود پس رسد وقت حق ار آگه بود اوست شنوا مر به اقوال عباد مطلع هم بر فعال و اعتقاد پس جز این نبود کند هر کس جهاد بهر نفس خود کند کم یا زیاد حق بود چون بی نیاز از عالمین خلق محتاجند او را بالیقین وآن کسان کآورده اند ایمان به حق کارهای نیک کردند آن فرق محو ما سازیم از آنها سییات بر جزای فعل نیکو از جهات نیکتر بدهیم پاداش آنچه را کرده اند از نیکویی ها ز امر ما