۲- آیات ۷ تا ۱۱

الذین یحملون العرش و من حوله یسبحون بحمد ربهم و یؤمنون به و یستغفرون للذین آمنوا ربنٰا وسعت کل شی ء رحمة و علما فاغفر للذین تٰابوا و اتبعوا سبیلک و قهم عذٰاب الجحیم ۷ ربنٰا و أدخلهم جنٰات عدن التی وعدتهم و من صلح من آبٰایهم و أزوٰاجهم و ذریٰاتهم إنک أنت العزیز الحکیم ۸ و قهم السییٰات و من تق السییٰات یومیذ فقد رحمته و ذٰلک هو الفوز العظیم ۹ إن الذین کفروا ینٰادون لمقت اللٰه أکبر من مقتکم أنفسکم إذ تدعون إلی الإیمٰان فتکفرون ۱۰ قٰالوا ربنٰا أمتنا اثنتین و أحییتنا اثنتین فاعترفنٰا بذنوبنٰا فهل إلیٰ خروج من سبیل ۱۱ آنان که بر می دارند عرش را و آنان که پیرامونشند تسبیح می کنند بستایش پروردگارشان و می گروند بآن و آمرزش می طلبند از برای آنان که گرویدند پروردگار ما گنجایش دادی همه چیز را از راه بخشش و دانش پس بیامرز مر آنان را که توبه کردند و پیروی نمودند راه ترا و نگهدارشان از عذاب دوزخ ۷ پروردگار ما و درآوردشان در بهشتهای جای اقامت دایمی که وعده دادی ایشان را و آن را که شایسته شد از پدرانشان و جفتهاشان و اولادشان بدرستی که تو تویی غالب حکیم ۸ و نگهدارشان از بدیها و هر که را نگهداری از بدیها در روز چنین پس بتحقیق بخشیدی او را و نیست آن کامیابی بزرگ ۹ بدرستی که آنان که کافر شدند ندا کرده شوند که هر آینه دشمنی کردن خدا بزرگتر است از دشمنی شما با خودهاتان هنگامی که خوانده می شدید بایمان پس شما نکردید ۱۰ گفتند پروردگار ما میرانیدی ما را دو بار و زنده گردانیدی ما را دو بار پس اعتراف کردیم بگناهانمان پس آیا باشد بسوی بیرون آمدن هیچ راهی ۱۱ آن کسان که حامل عرشند هان وآنکه تسبیحش کنند از گرد آن حمد او گویند و بر وی مؤمنند هم به یکتایی ذاتش موقنند می کنند آمرزش از حضرت طلب از برای مؤمنین در روز و شب چون به هر چیزی رسیده بر قرار رحمت و علم تو ای پروردگار یا به هر چیزی رسیدی ز انتظام از طریق بخشش و دانش تمام تایبان را پس بیامرز ای خدا پیروی کردند چون راه تو را دارشان از آتش دوزخ نگاه از عقوبت تا بوندت در پناه ربنا أدخلهم به جنات از فرح التی وعدتهم و من صلح از پدرها و زنانشان در سبل هم ز ذریاتشان از جزء و کل إنک أنت العزیز أنت الحکیم هم نگهشان دار از رنج الیم وآنکه را داری نگاه از سییات در جزایش کرده ای رحمت به ذات وین بود آن رستگاری عظیم کز تو باشد وعده بر اهل نعیم وآن کسان که کافرند و نگروند در قیامت خود ندا کرده شوند بر نفوس خود کنند اعنی ندا با خصومت کز شما بود این جفا پس ملایکشان بگویند از شکست دشمنی حق شما را اکبر است زآن خصومتها که بعضی از شما هستتان بر بعض یا بر خود بجا چونکه خوانده سوی ایمان می شوید پس به آن از خبث باطن نگروید حاصل آنکه خصمتان حق گشت چون خواند و سویش نگرویدید از درون بشنوند این چون بگویند ای خدا تو دو نوبتمان بمیراندی هلا زنده کردی هم دو نوبت بی خلاف پس به جرم خویش داریم اعتراف مرده یعنی آفریدی مرتین زنده کردی همچنین در نشأتین پس بود آیا ره بیرون شدن هیچ ما را زین عذاب مقترن